Evert in New York

Live vanuit de Hungarian Pastry Shop

Wekelijks (incidenteel vaker) een update over het wel en wee van Evert in New York

Maart: Japan & Hoog bezoek (pap)

Hallo allemaal,

Het is even geleden dat ik mijn blog heb bijgewerkt. Mijn writers block begon met een vrij saaie twee weken begin maart – er gebeurde niet zoveel, en dat maakt het wat lastiger schrijven. Het is ook zo dat de lat wat hoger ligt dan in het begin: Toen ik deze blog net begon schreef ik in detail over wat ik elke avond deed en wie ik daar tegenkwam, inmiddels voelt dat wat overdreven. Alles went, ook New York. Anyway, naar mate ik verder achter begon te lopen werd de drempel om iets te posten steeds hoger en zo verslechterde de situatie verder en verder. Dat ik volgend jaar mijn vierde bul haal is echt een klein wonder gezien mijn chronische uitstelgedrag…

Anyway, dit weekend heb ik eindelijk tijd voor de inhaalslag. Deze post gaat over maart, volgende week gaat over heel april.

De eerste twee weken van Maart

Zoals al gezegd, er gebeurde niet zo heel veel deze weken, maar ik noem een paar leuke avonden omdat de lol van deze blog ook een beetje is om de alledaagsheid in beeld te brengen.

De week begon met de verjaardag van een klasgenoot, Ashish, in de Cellar Dog, leuke bar in de west village met live muziek en games zoals pool, biljart en shuffleboard.

Cellar Dog – shuffleboard

Donderdag was een drukke avond, ik had zowel de reunie van mijn Buenos Aires/Uruguay trip als de Young Patrons Party van de MoMA, waar ik via een klasgenoot naartoe kon. Er was een kleine tentoonstelling op de eerste verdieping voor gasten en een groot feest beneden – topavond!

MoMa Party
Moma Party – Team Columbia

De dag erna was de verjaardag van een klasgenoot in het schitterende appartement van haar ouders met mooi uitzicht over de stad

Borrel
Uitzicht op het New York Life Building
Tell me you’re Italian without telling me you’re Italian

De week erna was de tentamenweek voor de A-term (de eerste helft) van het spring semester (de periode van januari tot mei). Alle tentamens gingen uitstekend en het was tijd voor Spring break!

Spring Break naar Japan (14-22 maart)

Halverwege het spring semester, de tweede helft van het academisch jaar (van ongeveer jan tot en met mei), direct na de midterms (de tentamenweek halverwege het semester) is spring break, een belangrijk onderdeel van het studenleven hier. Traditiegetrouw zoek je de zon op met trips naar Miami of Puerto Rico, maar de populairste trip onder Columbia MBA-studenten is Japan, met ongeveer 150 mensen die die kant op gingen. Ik was er nog nooit geweest, dus het leek mij wel wat om mee te gaan. We zouden drie dagen naar Kyoto gaan, een dag naar Hiroshima, en tot slot drie dagen Tokyo. 

Ik kan me voorstellen dat sommige lezers een trip van een week naar Japan nogal onzinnig vinden, en daar zit wel wat in. We grapten wat dat het vooral een uitnodiging was om nog eens terug te komen. Het lag ook aan mijn eigen planning: ik had voor een keer in mijn leven alles netjes op tijd geregeld. Naarmate de reis dichterbij kwam werd ineens duidelijk dat de tentamenweek al op dinsdag klaar zou zijn. Maar ja, ik zat toen al vast aan mijn non-refundable ticket om op zaterdag uit te vliegen… De meeste klasgenoten hadden dit wel door en vlogen op woensdag/donderdag al uit… Helaas.

Kyoto

Kyoto is absoluut een prachtige stad en zeer de moeite van het bezoeken waard. Je zou kunnen zeggen dat als Tokyo Amsterdam is, Kyoto Utrecht is – mooi, oud, overzichtelijk en niet overgelopen door al te veel toeristen. 

De eerste dag druppelde iedereen binnen en was er nog geen programma.

De tweede dag was een soort Romereis – met de bus met zijn allen van de ene tempel (boeddhistisch) of schrijn (shinto) naar de volgende. Iedereen was hier stiekem wel tevreden mee – je had vrij effectief ‘je huiswerk gedaan’ en kon daarna lekker de stad verkennen. Ik zal heel eerlijk toegeven – ik heb het niet enorm op de tempels/schrijnen, ze zijn natuurlijk prachtig, maar als je er een gezien hebt heb je ze eigenlijk allemaal wel gezien (op die gouden tempel na). Maar ja, om nou in Japan te zijn en niet naar al die tempels/schrijnen te gaan is ook weer zoiets. S’avonds was een groots welkomstdiner georganiseerd, compleet met handige vismeneer die live een tonijn live fileerde en een show doorGeisha’s.

De derde dag gingen we naar een park, Nara, waar tamme herten naar je buigen – beetje vreemd, maar zeer vermakelijk. De rest van de dag konden we besteden aan het op eigen houtje verkennen van Kyoto.

Matcha-softijs met Arthur en Raghav
Kakelverse Tonijn
Geisha Show
Overal top gegeten
Arthur met zijn hertjes
Deze Photo Booth maar overgeslagen
Kyoto Tower

Hiroshima

De vierde dag begon met een bullet train naar Hiroshima. Het regende toen we hier aankwamen, maar die stemming paste wel bij het bezoek. We begonnen met een rondleiding door het Peace Park, waar een aantal monumenten en het museum gesitueerd zijn. Het museum was zeer de moeite waard. ‘De dood van een enkeling is een tragedie, de dood van een miljoen mensen is een statistiek’ (Stalin, apocrief). Dit museum haalt als het ware het vernis van de statistiek weg en brengt de individuen terug. Het was stampvol, maar je kon een speld horen vallen omdat het leed zo aangrijpend was. Na het museum kregen we een toespraak door een 88-jarige overlevende (een van de weinigen die in het Engels kan spreken). Haar vader vertrouwde het niet dat afgelopen nacht een aantal vliegtuigen waren overgevlogen maar geen bommen hadden afgeleverd en droeg haar op die dag thuis te blijven van school.

Dit gebouw stond pal onder de explosie. De krachten kwamen daardoor verticaal ipv horizontaal aan, waarschijnlijk is het daarom niet ingestort zoals alles eromheen.
Het monument in peace park
Kleding van overleden mensen
Toch iets moois: lachende weeskinderen in een tehuis in 1947 die laten zien hoe veerkrachtig de menselijke geest is

Die avond hadden we een traditioneel diner in het hotel waar iedereen zich in kimono naartoe begaf, en waarbij een aantal optredens georganiseerd werden. Ik was iets teleurgesteld in mijn eigen lenigheid – de hele avond op de grond zitten viel me nogal zwaar. (ik heb hier gek genoeg geen foto’s van – ik update deze blog als ik die ergens gevonden heb want die moeten er zijn)

De dag erna gingen we naar Miyajima, een eiland vlakbij Hiroshima dat bekend staat om de ‘drijvende’ tempel. Daarna gingen we in de bullet train naar de volgende bestemming: Tokyo!

Miyajima

Tokyo

In Tokyo aangekomen was er geen tijd om uit te rusten – we gingen onmiddellijk door naar een diner met alle mensen uit cluster (zeg maar onze klas binnen ons jaar) en daarna met zijn allen naar een club waar een groot feest was georganiseerd door de reisleiding. 

Diner met Cluster H – ik zit helemaal rechtsachter

De dag erna was een zeer geslaagde rondleiding door de vismarkt, gevolgd door een omakase-sushidiner wat echt waanzinnig lekker was. Verdere acitiviteiten waren een bezoek aan een Sumo-show (met twee echte worstelaars) en een Okinomiyaki-diner.

Sushi-omakase diner
Sumoshow – nogal commercieel, desalniettemin erg geestig. Dit ventje ging in op de uitdaging aan het publiek om de ring in te stappen.

De reis werd afgesloten met een diner op een rondvaartboot vanaf waar we een prachtig uitzicht over Tokyo hadden. Omdat mijn vlucht pas in de avond was ben ik de dag erna nog naar een Wagyu-restaurantgegaan voor de lunch. Ik ben blij dat we die er nog even ingepropt hebben, dat was echt waanzinnig lekker, misschien wel het lekkerste vlees dat ik ooit heb gegeten.

Wagyu tasting menu – het vlees werd vers voor je gegrild aan tafel. Met sake en slabbetje!
Een van de gangen
Arthur en ik in Kimono na een tea-tasting ceremony

En dat was het dan alweer! Op het vliegveld kwamen bij de gate een aantal klasgenoten aan die dezelfde vlucht hadden geboekt. Een ervan had een aantal rare gele tags aan zijn koffer, ik vroeg hem daarnaar. Ze bleken van de Blade te zijn, de helikopterdienst tussen Manhattan en JFK. Ook dat is Columbia Business School.

Laatste week maart (22-29 maart)

Woensdagavond organiseerde de wijnclub in samenwerking met de Aziaten (voor de vorm: de Asian Business Association) een mahjong/wijnavond in de achterkamer van een Chinees restaurant (King’s) in Brooklyn – veel chiquer dan dit wordt het niet!

Bezoek pap

De rest van de week stond in het teken van het bezoek van pap die langskwam van donderdag tot en met zondag. Donderdagavond begonnen we rustig met een diner bij Wolfgang’s Steakhouse. Daarna gingen we even langs Times Square om dat maar afgetikt te hebben.

Vrijdag gaf ik pap een rondleiding door de Upper West Side. We begonnen met een bagel bij Zabar’s, en gingen vervolgens door naar de campus van de Business School in Manhattanville, waar we koffie hebben gedronken met voormalig dean Glenn Hubbard. Daarna gaf een klasgenoot van mij, Myria Chen, een rondleiding door de ‘echte’ campus van Columbia. We sloten de rondleiding af met een klein wandelingetje door Central Park naar Jacky O Reservoir.

Jacqueline Kennedy Onassis Reservoir met op de achtergrond Billionaire’s Row

Die avond was er diner met mijn vrienden, op verzoek van pap zelf, die graag wat klasgenoten wilde ontmoeten. Een zeer geslaagde avond!

Groepsfoto in de Wine Room van Freeman’s

Die ochtend hadden we brunch bij Balthazar en een guided tour door het Financial District, het zuidelijkste puntje van Manhattan waar het allemaal begon in de zeventiende eeuw. De tour eindigde bij het 9/11 Memorial – zeer indrukwekkend. Die avond had ik gereserveerd bij de River Café, aan de overkant van de East River, van waar je een prachtig uitzicht op New York hebt. Voor de echt fanate lezer van dit blog zal het zijn opgevallen dat ik eerder was voor Johnny’s verjaardag.

Aan de bar
En aan tafel. Op de achtergrond de Brooklyn Bridge.

De dag erna ontmoetten we Sanjula voor koffie op de Harvard Club, daarna Dim Sum bij House of Joy met Arthur en nog even snel een wandeling naar de Brooklyn Bridge.

Brooklyn Bridge, dit keer van de andere kant

Het was een kort maar zeer krachtig bezoek, je kunt denk ik met recht zeggen dat we voor een week aan dingen hebben gedaan in deze vier dagen! 

Opgehoepeld!

Afsluiting

Dat was maart – een drukke maand! Volgende post gaat over april, met daarin het zeer geslaagde bezoek van Daan en Max, het voorjaarsgala in de Plaza, een weekendje weg met het cluster, en het ongetwijfeld zeer geslaagde bezoek van mam en Marijke, die morgen landen!  

Voor wie zich afvraagt hoe het met mijn stage gaat, ik heb iets, maar er is nog een kansje op iets anders, dus nog even geduld voor een definitieve update daarover.

Ik dank jullie allemaal voor jullie geduld. Stay tuned!

Posted in

Plaats een reactie