6 Augustus 2025
Excuses aan mijn trouwe schare volgers voor de vertraging. Het plan was deze post te combineren met de rest van de week – Hamptons Week – vandaar dat ik hem niet op de dag zelf gepubliceerd heb. Uiteindelijk heb ik ze toch maar uit elkaar gehaald omdat het wat veel werd. Enjoy!
De grote reis, waar ik al weken mee in mijn hoofd zat, verliep ontzettend soepel. De vlucht landde eerder dan verwacht, de rij voor de douane duurde slechts vijf minuten en het gesprek was een formaliteit. Ik was binnen!
Mijn taxirit naar het centrum (the city) begon voorspoedig. De chauffeur, een geboren Pakistaan, was een vriendelijke man en vertelde wat over de gebouwen waar we langsreden. Toen een zwerver op het raam klopte zag hij hierin een teken om mij wat advies te geven om veilig te blijven (blijkbaar kwam ik hem om de een of andere reden niet al te streetsmart over). Geen oogcontact maken met zwevers, niet stoppen als ze je aanspreken, en absoluut niet in bepaalde delen van Harlem komen nadat het donker is. Na dit waardevolle advies volgde een wat minder waardevol monoloog wat helaas lastig te onderbreken was waarin nog wat ongevraagd advies gegeven werd over vrouwen (allemaal bitches in New York, je moet iemand van elders hebben, zoals bijvoorbeeld Massachusetts), bepaalde etnische groepen (dit werd zo racistisch dat ik het zelfs hier niet durf te herhalen) en hoe onmogelijk het is witte mensen enig geschiedenisbesef bij te brengen (godzijdank waren we er bijna). Toen ik later in de Hamptons dit verhaal vertelde aan enkele New Yorkers was de reactie eensgezind: “Congrats Evert, sounds like you got the authentic NYC experience!”
Ik meldde mij – ruim op tijd – bij de superintendent om mijn sleutel op te halen van mijn appartement (3 slaapkamers, een zitkamer, keuken en badkamer, of zoals ze hier zeggen, een 3BR 1BA, spreek uit three bedroom one bathroom) . Ik werd gewaarschuwd voor problemen die ze met mijn appartement hebben gehad met het schoonhouden. Zucht. Eenmaal binnen viel de kamer me alles mee, lekker groot en net schoongemaakt (al was het meubilair waarmee het kwam nogal betreurenswaardig). Mijn huisgenoten waren niet thuis, dus ging ik er maar op uit, er moest van alles geregeld worden zoals het regelen van een bankrekening en telefoonnummer, het kopen van kleerhangers, bedlinnen, handdoeken, etc.
Ik kwam rond 21:30 thuis en trof een dame aan voor de binnendeur van ons appartement, die zichzelf voorstelde als de vriendin van Clinton, mijn huisgenoot. Ik liet haar binnen, waarna mij direct duidelijk werd dat de situatie iets genuanceerder lag: Het bleek dat vooral zíj́ van mening was dat ze zijn vriendin was, híj́ dacht daar echt anders over. Ik heb c. 15 min geluisterd naar enerzijds “Why are you ignoring me” en anderzijds “Please leave” – ik kon wel door de grond zakken van plaatsvervangende schaamte. Toen ze eindelijk weg was ging ik even bij Clinton kijken – hij nam me niets kwalijk en de situatie was eigenlijk zo buitenissig dat we er wel om konden lachen. Een prima ijsbreker dit! Clinton komt uit Ghana, heeft zijn bachelor (of zoals ze hier zeggen: undergrad) gedaan in Oklahoma en doet nu dus zijn master (grad school) aan Columbia. Ook kwam ik erachter dat de grote boosdoener van de rommel de andere huisgenoot is, Anqi, een Chinese PhD-student natuurkunde. Niet alleen ruimt hij nooit iets op, hij heeft daarbij de zitkamer geannexeerd aangezien deze aan zijn kamer grenst. Niet dat ik me ooit in die ontzettend lelijke zitkamer zou willen vertonen, toch stoort dit me behoorlijk. Maar wat eraan te doen … ik kwam hem later die avond tegen op de gang en het werd me snel duidelijk dat deze vent ‘op het spectrum zit’ (oogcontact vermijdend, een ingestudeerde beleefdheid, dat soort dingen) en dat enig gesprek hierover waarschijnlijk zeer lastig zal worden – maar je weet maar nooit, ook hij verdient een eerlijke kans.
Zorgen voor later, het was tijd om naar bed te gaan en me voor te bereiden op vertrek naar East Hampton morgenochtend om 10:00, voor de informele en legendarische introductieweek van Columbia Business School: Hamptons Week!
