Evert in New York

Live vanuit de Hungarian Pastry Shop

Week 18: Uruguay

Hallo allemaal,

Excuus voor de vertraging, maar we gaan weer vrolijk bloggen. Ik zal het deze editie voornamelijk hebben over het tweede deel van mijn reis naar Buenos Aires en Uruguay.

Dag 3

Autoverzameling
Pauw in vol ornaat – pauwin lijkt helaas niet geïnteresseerd
Kapot
Diner

We vertrokken om 5:30 in de taxi naar de pont, en kwamen om half twaalf aan bij de eerste wijngaard (bodega). De dag begon met een rondleiding door de wijngaard, waar ons werd verteld dat dit de eerste wijngaard was die de Alvariño-druif plantte, omdat de familie afkomstig was uit een streek in Spanje waar deze druif ook verbouwd werd. Het experiment was zeer geslaagd: tegenwoordig is Alvariño dé witte wijn uit Uruguay (de Tannat is dé rode).

De proeverij was in een kamer waar ook een verzameling klassieke auto’s te bewonderen viel, wat wel iets zegt over het type familie dat typisch wijngaarden begint op Uruguay. Na deze proeverij was het tijd voor lunch met nog meer wijn en daarna een welverdiend dutje in de auto terug. Die dag hebben we verder niet zoveel meer gedaan.

Dag 4

Olijfbomen
De privévoorraad van de familie achter slot en grendel
Paardrijden
Uitzicht vanaf het hoofdgebouw van de polo club
Zwembad van de polo club

De dag begon met nog een bezoek aan een wijngaard die dit keer ook olijven verbouwde voor olijfolie. In de middag gingen we naar Estancia Santa Cruz, een landgoed van 100 hectare met daarop een poloclub en gastverblijven. We werden ontvangen door de oprichter, een gepensioneerde zakenman, en zijn dochter, een klasgenoot. We hebben hier paardgereden en een duik genomen in het zwembad. Ik kan niet paardrijden, maar mijn paard had blijkbaar een groot ego en wilde per se voorop, waardoor mijn reisgenoten het idee had dat ik de situatie helemaal onder controle had – ik kreeg complimenten aan het eind. Fake it till you make it blijkt ook hier uitstekend advies.

Dag 5

Strand
Skyspace van buiten
Skyspace van binnen, foto gemaakt vanaf de vloer naar boven. De kleur is het witte (!) marmer, het gat is de buitenlucht (het is donker en iets bewolkt)

In de ochtend gingen we naar een museum met beeldentuin. In de middag hadden we lunch aan een strandtent en de middag vrije tijd. Met een paar anderen namen we een duik in de zee. Op ongeveer 50 meter van ons vandaan zagen we een dolfijn. Echt goed konden we hem niet zien, want hij haalde alleen even snel adem, en dook daarna weer onder, maar we hebben dit een paar keer zien gebeuren.

Met zonsondergang gingen we naar Ta Khut, een Skyspace door James Turrell. Deze skyspaces, waarvan er meerdere zijn gebouwd verspreid over de wereld, bestaan uit een koepel van wit marmer met een opening waardoor het licht naar binnenkomt. Met zonsopgang en zonsondergang ontstaat er dan een soort natuurlijke lichtshow. Het was mooi om te zien, maar in de bus gaven veel mensen toe even weggedoezeld te zijn (45 min op je rug liggen en naar het plafond kijken is wat teveel gevraagd voor mensen op ons schema)  

Dag 6

Entree
New World wine of the year (niet goed leesbaar)
Uitzicht vanaf het terras
RVS
Eik
Beton
Groepsfoto (hoeden van het huis, aangeboden ter bescherming tegen de brandende zon)

We bezochten onze laatste wijngaard, Garzon – een enorme wijngaard gebouwd door een familie die haar geld heeft verdiend met olie (in een van de bijgebouwen zit een billionairs’ club. Ik vroeg of ik als toekomstig lid alvast even hoi kon zeggen iedereen, dat mocht helaas niet).  Zowel de wijngaarden als de faciliteiten waren enorm indrukwekkend, allemaal mooi, ruim en state-of-the-art. Dit wijnhuis doet ongeveer 70% van de export van premium wijnen in Uruguay. 

Interessant was een praatje van de directeur die vertelde over de uitdagingen die komen kijken bij het exporteren van wijn. De VS is de meest interessante markt, maar is strak gereguleerd: de importeur, distributeur en eindklant moeten verschillende partijen zijn, het zogeheten three-tiered system. In de praktijk, aldus de CEO, zijn het vaak wel vijf lagen. Voor hem betekent dat dat je een fles wijn vijf of zes keer moet verkopen, want je moet iedere laag er weer opnieuw van overtuigen om af te nemen. Dit is een van de grootste uitdagingen in zijn werk.

Terug aangekomen bij het het hotel genoten we van een laatste prachtige zonsondergang op het strand. De traditie is te klappen bij zonsondergang, vanaf ongeveer halverwege de zonsondergang tot hij helemaal onder is.

Zonsondergang vanaf het strand in Punta del Este

Dag 7

Rit naar huis, met wat vrije tijd in Buenos Aires voor wat shoppen. Ik heb een leren jack gekocht – leer is daar erg goedkoop omdat ze meer koeien dan inwoners hebben. Ik heb helaas geen foto voor jullie 😦

Afsluiting

Dat was hem! 36 uur na mijn landing in New York vloog ik met alweer een nachtvlucht naar Schiphol om de kerstdagen in Nederland door te brengen. Over deze week komt geen blogpost, wat dit de laatste editie van 2025 maakt. Fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar iedereen!

Terug in Nederland
Posted in

Plaats een reactie