Evert in New York

Saludos!

Afgelopen week waren de laatste tentamens. Direct na tentamens vloog ik naar Buenos Aires met de wijnclub. Ik schrijf deze editie vanaf de boot van Buenos Aires naar Montevideo, de Buquebus – eindelijk wat rust in wat een vrij hectische week is en belooft te worden.

Tentamens

Ik heb niet heel veel te zeggen over de tentamens zelf (behavle natuurlijk dat ze allemaal ontzettend goed gingen mam!) maar misschien is het aardig om stil te staan bij de manier waarop cijfers hier worden uitgedeeld. Waar je in Nederland (niet altijd, maar vaak) een cijfer krijgt dat staat voor het percentage van de punten die je op een tentamen hebt gehaald, staat je cijfer hier voor hoe je gescoord hebt op de beruchte ‘curve’. Een A is dus niet een 9, maar betekent dat je bij de beste x procent zit. Om dit handige systeem iets onhandiger te maken wisselt het per school en per vak wanneer je precies een A hebt. Columbia Business School kiest om ondoorgrondlijke redenen voor een eigen systeem met H (Honors), HP (High Pass), P1 (Pass), LP (Low pass), F (Fail).

Hoe dan ook – ik merk dus dat ik hierdoor echt anders mijn tentamens inga. Marketing bijv, staat bekend als een behoorlijk makkelijk vak – in Nederland zou ik daar vrij lui van zijn geworden, maar hier heb je er niet zoveel aan dat een vak makkelijk of moeilijk is – je moet nog steeds bij de top zitten om een hoog cijfer te halen. Als ik dit vertaal naar mijn eigen bachelor: het verschil tussen een 7.5 en een 8 is vrij insignificant, maar het verschil tussen een A en een B is groter, zeker psychologisch. Dus op een bepaalde manier werkt dit systeem wel om mensen aan het werk te krijgen – in elk geval voor mij, al is er de kanttekening dat ik natuurlijk iets anders in de wedstrijd sta tegenwoordig.

Het probleem van curve grading is natuurlijk dat er een bepaald relativisme bij komt kijken: als de hele klas slecht is. Voor Econ (Macroeconomie) is het niveau van de klas echt teleurstellend laag en zou het de reputatie van Columbia denk ik geen kwaad kunnen om de halve klas te laten zakken. Overigens, in Nederland speelt dit ook – een aantal oude McKinsey partners hebben in een uitgebreid onderzoek laten zien dat het niveau van wiskunde stelselmatig achteruit gaat in Nederland. Dus een perfect systeem is het niet, zo’n curve. Toch lijkt me dat het mogelijk moet zijn om een systeem op te tuigen dat zowel absoluut meet (voor de beleidsmakers om het algemene niveau op peil te houden), en relatief (voor leerlingen).

NB: Tijdens een MBA gaat het niet echt om hoge cijfers halen. Er is een principe van grade non-disclosure wat inhoudt dat je cijfers niet kunnen worden opgevraagd door een werkgever, dus de meesten vragen er niet naar. Ik ben hier overigens geen fan van, het heeft als gevolg dat sommigen, bijvoorbeeld mensen die aan het recruiten zijn voor investment banking, nauwelijks komen opdagen voor colleges. Nu kun je daar natuurlijk zoiets van zeggen als ‘wat zou het, ieder het zijne’, toch had ik liever gezien dat ze de plekken hadden gegeven aan andere mensen die wel iets willen leren. Maar daarin ben ik voor Amerikaanse begrippen een hopeloze romanticus.

Argentinie

Ik zal eerlijk zeggen dat ik eigenlijk niet zoveel wist van Argentinië. Het land kwam vrij uitgebreid aan bod in ons vak Macroeconomie, bot gezegd als case study van hoe het niet moet vanwege de hyperinflatie waar het land onder geleden heeft in de afgelopen eeuw. Voor die tijd (rond 1890-1930) was Argentinië ongelooflijk welvarend, met een reëel BBP per hoofd van de bevolking ongeveer 70% van de VS – tegenwoordig is nauwelijks 20%. Het lijkt me dat het land in die jaren een uitstraling moet hebben gehad die vergelijkbaar was met de VS: het was ook een voormalige kolonie, bewoond door voornamelijk Europese inwoners, met veel belofte vanwege de hoge welvaart (in het geval van Argentinië voornamelijk door landbouw). Dit verklaart ook waarom het zo’n populaire bestemming was voor de vele migranten die Europa verlieten in het midden van de twintigste eeuw.

Dag 1

Anyway, terug naar de orde van de dag. Ik ben hier omdat een Argentijnse tweedejaars voor 16 leden van de wijnclub (de inschrijving was direct vol, ik had mazzel) een trip naar Buenos Aires en Uruguay heeft georganiseerd (ontzettend leuk van haar, dit was geheel eigen intiatief). We namen de nachtvlucht (dat noemen ze hier een red-eye flight, waarsschijlijk omdat je ogen rood van vermoeidheid zijn aan het eind van de vlucht) en landden om 9:30. Mazzel – kamers waren direct beschikbaar. Dus een klein dutje later begonnen we de stad te verkennen. Stop 1: de ijssalon. Stop 2: lunch (empanadas). Stop 3: Wijnproeverij. Stop 4: Uit eten. Stop 5: Tangoshow. Straf programma. Wel meteen twee keer bife de chorizo gegeten – uit betrouwbare bron (oom Gerard) heb ik vernomen dat je spijt krijgt van elke keer dat je hier iets anders eet (sorry Baai!).

Dag 2

Dag twee begon met vrije tijd, waar we gebruik van maakten om naar het MALBA te gaan, het museum van Latijns-Amerikaanse kunst. Dat was echt ontzettend gaaf! Eigenlijk is het erg jammer dat je zo’n museumbezoek er tussen moet proppen, het zou denk ik nog leuker zijn om hier in je eentje een tijdje rond te dwalen zonder je af te vragen of je de taxi terug gaat missen. Die middag hadden we een guided tour door Buenos Aires en in de avond borrel + eten (tapas, met tot mijn grote verassing zwezerik, of sweetbread zoals de Amerikanen het noemen). Het helpt enorm dat iemand ‘in the know’ deze tour heeft georganiseerd want deze bar had ik nooit gevonden, de ingang was een achterdeurtje in een bloemenwinkel!

Dag 3

Vandaag een medogenloze ochtend: 5:00 de wekker om de eerste pont naar Montevideo te halen (de Buquebus) – we zetten onze reis voort met drie dagen Uruguay. We verblijven hier in Punta del Este, wat een beetje vergelijkbaar is met de Hamptons voor New York – Argentinië heeft zelf niet zulke mooie stranden (behalve die in Patagonië, maar de zee is daar ijskoud), dus Argentijnen die de zee opzoeken doen dat hier. We verblijven hier alleen maar, het programma vindt vooral elders in Uruguay plaats. Ik laat jullie volgende week zondag (vanuit Nederland!) weten wat we allemaal gedaan hebben en hoe het was!