Evert in New York

Hallo allemaal, er zit weer een prachtig weekje op in New York.

Stock Pitch

Het grootste deel van de week stond in het teken van de stock pitch competition op vrijdag. We hebben de hele week elke avond keihard gewerkt aan een extreem gelikte presentatie. Echt hard gewerkt: eten besteld op de uni, tot diep in de nacht doorgewerkt, allemaal leuke dingen afgezegd (waaronder, tot mijn grote spijt, Hanksgiving), maar het was het allemaal absoluut …. niet waard. We werden in de eerste ronde geëlimineerd. Kut.

Vrijwilligen

Een klasgenoot, Ashish, is vrijwilliger bij een soepkeuken. Of wij niet een keertje mee wilden. Dat leek mij wel een goed idee, nu de communisten hier aan de macht zijn (als je de New York Post mag geloven) kan het geen kwaad te laten zien hoe begaan je bent met je medemens. Dus vooruit, vrijdag 6:30 uit bed en 7:30 ons melden bij de Meatloaf Kitchen aan de Lower East Side, in bedrijf sinds 1982.

Mijn eerste klus: 240 belegde boterhammen in een ziplock bag doen. Een van de ervaren vrijwilligers sprak me aan: “Evert, make sure the sandwiches are the right side up when you bag them”. Totaal verdwaasd keek ik haar aan (ik was nog niet helemaal wakker), waarop ze me vrolijk begon uit te lachen. “I’m hazing you, you get it? Haven’t you been in like some sort of sorority [sic]? It’s the same here!” Het viel gelukkig mee.

Taak 2: De rij voor de to-go bags in het gareel houden. Mensen staan buiten in een lange rij te wachten en het was mijn taak te voorkomen dat mensen gingen voordringen. Hiertoe kreeg iedereen zodra ze in de rij kwamen staan van mij een ticket. Deze waren op kleur gesorteerd zodat je kon zien wanneer iemand ongeveer in de rij kwam staan. Het klinkt een beetje overdreven, maar het werd belangrijk gevonden dat het allemaal een beetje ordelijk en eerlijk verliep. Ik kreeg een walkie-talkie zodat ik makkelijk om hulp kon vragen als het echt misging – gelukkig was dat niet nodig.

Twee van onze groep spraken Chinees, wat goed van pas kwam, want er waren veel Chinezen die geen Engels spraken onder de ‘gasten’. Een van ons sprak op een gegeven moment een Chinees oud vrouwtje dat de hele tijd probeerde voor te dringen toe in woedend Chinees: “Nu onmiddellijk terug in de rij en als ik je nog een keer zie voordringen krijg je helemaal niets! Begrepen!”

En verder

Afsluiting
Volgende week wordt redelijk relaxt vanwege Thanksgiving, hier een serieuze feestdag waarbij de meeste mensen terugvliegen naar hun ouders. Dit betekent weinig mensen in de stad, vrij van college en geen sociale activiteiten – eerlijk gezegd was ik hier wel even aan toe. Ik kan de tijd goed gebruiken om wat studiestof in te halen en wat rust te pakken. Over twee weken zijn het alweer tentamens!