Evert in New York

Dag lezers, weer een week verder. Echt veel is er deze week niet gebeurd. Hierbij drie losse anekdotes, eentje over een leuk kantoor dat langs kwam, eentje over reisjes, en eentje over een crime against humanity. Ik heb helaas wat minder foto’s gemaakt deze week, ik beloof bij dezen beterschap. Enjoy!

Investment Management – stock pitch workshop

Niet iedereen zal deze alinea even interessant vinden, maar ik heb hem toch geschreven omdat het een aardig beeld geeft van het soort partijen dat hier voorbij komt.

Een van de mogelijke vakgebieden waar ik naar kijk post-MBA is investment management (IM). IM wordt gecategoriseerd als buy-side finance, oftewel, de partijen die zelf investeren. Recruitment voor deze sector gaat via stock pitches – als je ergens interviewt vragen ze je typisch (naast je cv/motivatie/etc.) of je een idee hebt voor een aandeel waar ze in zouden moeten investeren. Hierin kregen we training van Fuller Thaler, een boutique asset manager met als motto “Investors make mistakes. We look for them.” Wat ze doen noemen ze ‘behavioral finance’ – op zoek gaan naar denkfouten die investeerders maken en daar munt uit slaan. Overweldigende hoeveelheden data tonen aan dat de meeste investeerders (inclusief professionals) er ondanks hun analyse en slimmigheden niet in slaan het beter te doen dan ‘de beurs’ (‘de beurs is een beetje een vage term, maar meestal wordt hiermee een automatisch beheerd mandje met daarin aandelen in de vijfhonderd grootste Amerikaanse bedrijven bedoeld, de S&P 500 Index). Bij Fuller Thaler draaien ze het om: als de meeste investeerders het slechter doen, moet er dus een mogelijkheid zijn om de markt te verslaan door precies niet datgene te doen wat andere investeerders doen. Een interessant voorbeeld wat ze hierbij noemen is dat uit data-analyse blijkt dat toename in de omzet negatief gecorreleerd is met toekomstige returns. Hun logica: “Sales go up, maybe a good time to buy, right? You know who else is thinking that? Every other portfolio manager and their mother”. Wie mij een beetje kent snapt wel waarom ik me aangetrokken voel tot deze betweterige houding. Ze hebben ook een veel intellectuelere opzet dan de meeste fondsen in deze categorie, met onder andere twee nobelprijswinnaars in hun team. Ze komen later in het najaar langs voor recruiting, wie weet kan ik mezelf hier naar binnen lullen voor een leuke stage in de zomer. Ze zitten de Bay Area.

Schoolreisjes

Ik vertelde vorige week al over de treks, misschien leuk om hier nog even bij stil te staan. Aan de ene kant heb je de vanuit school georganiseerde reizen (de Chazen Tours georganiseerd door Columbia via het Jerome E. Chazen Institute for Global Business). Deze worden georganiseerd door een aantal studenten van het gastland, begeleid door een professor, en worden gekenmerkt door een groot aantal bezoeken aan het lokale bedrijfsleven. Aan de andere kant heb je de informele treks die georganiseerd worden door studenten of clubs. Om je een indruk te geven van hoeveel er wordt georganiseerd, je hebt in de tweede week van januari zes Chazen Tours (China, Japan/Korea, UAE, Bahrein/Oman/UAE, Ecuador, Turkije), en daarbij informele treks naar Tanzania, Taiwan, India, de skitrip naar Val d’Isère, … Leuke, maar moeilijke keuzes om te maken! Ik ben, na even op de wachtlijst gebivakkeerd te hebben, ingeloot voor de Chazen Tour naar China van 7 tot 16 januari! We gaan om precies te zijn Beijing, Suzhou, Shanghai en Shenzhen. Ik ben enorm benieuwd, ik wilde hier graag heen omdat ik nog nooit in China ben geweest en omdat, als ik het nieuws zo volg, mijn toekomstige bazen waarschijnlijk daar vandaan zullen komen…

‘Crime against humanity’

Deze zondag was ik bij Zabar’s, een beroemde deli aan de Upper West Side, om Cynthia Nixon’s beroemde en zeer controversiele bagel te eten. Wat, niet bekend met bagelgate? In 2018 bestelde Cynthia Nixon (bekend als Miranda Hobbes uit Sex and the City, destijds kandidaat voor gouverneur van de staat New York) bij Zabar’s een cinnamon raisin bagel met roomkaas, zalm, kappertjes en ui, onwetend dat ze hiermee een storm van verontwaardiging over zichzelf zou afroepen: De New York Post kopte met ‘Cynthia Nixon’s bagel order is horrifying’, TODAY.com kwam met “Cynthia Nixon’s bagel order is a crime against humanity”, en daar bleef het niet bij... Er kwam ook een verdediging op gang, zoals in de Eater: “Leave Cynthia Nixon and her damn bagel order alone”. De verontwaardiging werd vervolgens serieus onderwerp van analyse in onder andere de Atlantic: “The absurd politics of Cynthia Nixon’s bagel order”, de New Yorker: “Cynthia Nixon’s cinnamon raisin bagel and the faux food faux pas“ en de Guardian (UK!): “Bagel-gate: How a food gaffe divided New York ‘s Democrats”. Goed, die bagel moest en zou ik natuurlijk proberen. Tegen alle verwachting in heel lekker, ik zou zelfs zeggen een aanrader! Blijkbaar had Nixon gelijk toen ze op de ophef reageerde: “Don’t knock it ‘till you’ve tried it“

Overig

Uiteraard waren er nog wat leuke borrels en diners. Deze week was de welkomstborrel van de Snow Sports Society in een biergarten (ik denk om Oostenrijkse sferen uit te stralen, ik heb uiteraard ter plekke mijn prille lidmaatschap opgezegd). Verder hadden we een diner met een aantal vrienden op een mooi dakterras (zie foto).

Alright, dat was hem weer! Volgende week zijn koningin Máxima en prinses Amalia in New York. Ik ga mijn best doen ze ergens te zien of zelfs te spreken. Mocht dat lukken komt het uiteraard in deze blog!