Evert in New York

Hi allemaal, hierbij mijn blogpost over afgelopen week, een week die in het teken stond van orientation week, de officiële aftrap van het programma. Het lijkt me daarnaast een mooi moment om even wat context te geven bij Columbia University. Enjoy!

Columbia University

Columbia University in the City of New York, zoals de volledige naam luidt, is een van de oudste universtiteiten van de VS en is opgericht in 1754 als King’s College door koning George II toen de VS nog een Engelse kolonie waren. Columbia is onderdeel van de Ivy League, de groep oudste en meest prestigieuze universiteiten in de VS, vernoemd naar het klimop (ivy) dat aan hun gevels groeit. 

Misschien is het goed om hier even stil te staan bij de organisatie van de Amerikaanse academische wereld.  Je schrijft je niet in voor een specifieke bachelor (zoals scheikunde), maar voor een vierjarig programma in liberal arts and sciences wat aangeboden wordt door een speciale faculteit: het University College. Je bent redelijk vrij bent om zelf vakken te kiezen die je interessant vindt en kiest na twee jaar een major (afstudeerrichting) waarna je afstudeert met een bachelorgraad. Voor mensen die door willen leren worden door verschillende graduate schools masterprogramma’s aangeboden. Wie arts wordt gaat hierna naar Medical School voor zijn MD, wie advocaat wil worden naar Law School voor zijn JD, en wie écht een grote speler wil worden gaat (na een aantal jaar werkervaring) naar Business School voor zijn MBA.

Omdat de meeste mensen geen master doen is het voor je carrière cruciaal dat je naar het juiste college gaat – dit wordt echt gezien als hét moment om jezelf te verzekeren van een goede toekomst. Studeren aan een ivy biedt status, netwerk en toegang tot recruiters. Het prijskaartje van $90,000 per jaar schrikt mensen bepaald niet af – Columbia College accepteerde in 2024 3.9% (!) van de aanmeldingen. Ouders zetten echt alles op alles en sturen hun kinderen naar prep school, pushen hen om lid te worden van de leerlingenraad of sportteams, regelen peperdure admissions coaching, etc. Voor de masterprogramma’s is het allemaal iets minder heftig, zo is de admissions rate voor de full-time MBA aan Columbia Business School zo’n 20% (nog steeds niet niets, maar toch c. 5x zo hoog).

Anyway, als je alle ellende hebt doorstaan en deel uit mag maken van zo’n universiteit zijn Amerikanen erg trots. Ze identificeren zich met hun alma mater en uiten dit graag, tijdens hun studententijd door te juichen voor hun sportteam (in het geval van Columbia: de Lions) en trots kleren te dragen met het logo van hun universiteit erop, later in hun leven door bijvoorbeeld te doneren. Zo gaf Henry Kravis (MBA ’69) onlangs $100m aan Columbia Business School voor de bouw van een nieuwe campus. 

Goed, genoeg over Columbia, hoe gaat het met mij?

Orientation week

Goed, deze week stond dus in het teken van Orientation week. Welkomstpraatjes van de verschillende Deans en alumni, we maakten kennis met je cluster (de groep van 75 mensen met wie je het komende half jaar je core curriculum volgt) en je learning team (de groep van 5 mensen met wie je je opdrachten moet maken), kregen uitleg over hoe colleges precies georganiseerd worden en wat er van jou wordt verwacht aan voorbereiding (veel case studies waarin discussie centraal staat, dus zorg dat je de case gelezen hebt), kregen informatie over clubs waar je lid van kunt worden, en vooral veel advies over recruitment (voor sommigen begint dit namelijk al vrij snel, daarover misschien een volgende keer meer). Het meeste van zo’n introductieweek is – zoals de lezer misschien al merkt – niet bijster interessant, maar iets wat er echt uitsprong was een ontzettend goede keynote address van Professor Sheena Iyengar (schrijver van bestseller ‘The Art of Choosing’). Ik ga die hier niet herhalen, ik vermeld dit vooral om te illustreren dat het niveau van professors en sprekers hier echt erg hoog is – dit belooft wat!

Date night at the Met

The Metropolitan Museum of Art (the Met), gratis toegankelijk voor New Yorkers en studenten aan Columbia) sluit meestal om 17:00, maar gooit op vrijdag en zaterdag ook ’s avonds haar deuren open voor ‘Date night at The Met’, waarbij je de galerijen kunt bekijken onder het genot van een drankje en live muziek. In de zomer gaat ook het dakterras (met bar!) open, vanaf waar je een spectaculair uitzicht hebt over Central Park en de high-rises in Midtown. Wij gingen met c. 50 medestudenten (een gezellige polyamoureuze date) die kant op en waren getipt direct naar het dakterras te gaan, omdat daarvoor een lange rij ontstaat in de loop van de avond. Zo gezegd, zo gedaan: als een stel barbaren liepen we straal langs alle galerijen van wereldfaam richting de lift (ik meen dat een van de beveiligers met zijn ogen rolde toen ik vroeg hoe we zo snel mogelijk bij de rooftop bar konden komen). Misschien niet mijn meest verfijnde moment ooit, maar het uitzicht boven was het absoluut waard, het was écht heel bijzonder. Het dakterras gaat helaas eind oktober dicht tot en met 2030 voor een grondige renovatie van die vleugel, dus het plan is daarna een keer terug te komen om de avond ook eens binnen mee te maken.

Ik zit helaas een beetje in tijdnood omdat we zo een meeting hebben met onze learning team om een of andere opdracht voor te bespreken (ik hou mijn blog vrij van krachttermen, maar het staat de lezer vrij er een aantal bij te verzinnen hier). Na die opdracht heb ik eetplannen, dus ik laat het even hierbij! Dank voor het lezen, tot volgende week!